Τον προβληματισμό όλου του υγιούς Τύπου αρχίζει και προκαλεί το φαινόμενο της  της κλοπής ειδήσεων που έχει εκτραχυνθεί το τελευταίο διάστημα στην πόλη της Ξάνθης με συγκεκριμένες εκφράσεις, μαρτυρώντας την ηθική παρακμή και την αμετροέπεια

Το XanthiPress.gr από την πρώτη στιγμή της λειτουργίας του είχε καυτηριάσει το γεγονός ότι ένα μέρος του τύπου «έκλεβε» τις ειδήσεις που δημοσιεύαμε και τις παρουσίαζε ως δικές του και κάποτε, έγινε παραδεκτό και εξέλειψε μερικώς, ίσως και από ντροπή γιατί ακόμη και η περηφάνεια είναι μια μορφή ηθικής αρετής. Έπειδή αυτός ο χώρος ήταν το πρώτο θύμα, αναζητήσαμε θεσμικά , σε διάφορους χώρους στην Ελλάδα και το Εξωτερικό, το πλαίσιο για τις αρχές και το μέτρο διέπει την προστασία του δημοσιογραφικού λόγου και την κλοπής της δημοσιογραφικής εργασίας και πνευματικής ιδιοκτησίας. Ακόμη και σήμερα είναι σαφές ότι η συζήτηση κινείται σε ηθική βάση και επίπεδο προσωπικότητας πριν από όλα τα άλλα νομικά θέματα. Στο εξωτερικό η κατάσταση είναι σαφής και ξεκάθαρη, όμως στην Ελλάδα βασιλεύει ο νόμος του ατάλαντου, του μέτριου, του κλέφτη.  

Στην πορεία  η κατάσταση στην περιοχή άρχισε να “ξεφεύγει”, με την αρνητική έννοια,  γιατί το ίντερνετ της Ξάνθης προσβλήθηκε από το «ιό» του copy paste. Σε σημείο που οι ειδήσεις του XanhtiPress.gr να κλέβονται και να ανασκευάζονται λίγα λεπτά μετά την ανάρτησή τους. Ακόμη και αν έχουν κάποιο μικρό λάθος που στην πορεία διορθώνεται, «κάπου αλλού» η είδηση δημοσιεύεται με το λάθος, προδίδοντας τους αντιγραφείς. Ακόμη και αν σε ένα χώρο μιας είδησης υπάρχει μόνο ο δημοσιογράφος του XanthiPress.gr κάπου αλλού δημοσιεύονται πανομοιότυπα κείμενα για κάτι που κανείς άλλος άνθρωπος δεν είδε. Αν το θέμα της είδησης είναι μια φωτογραφία ενός ατυχήματος, κλέβουν ακόμη και τη φωτογραφία ! ! Το ίδιο γίνεται με πολλά ΜΜΕ της πόλης που λεηλατούνται αλλά οι υπερφίαλοι και κουτοπόνηροι πάντα το αρνούνται. Το γεγονός ποτέ δεν είναι κτήμα ενός δημοσιογράφου, ανακύπτει και διαχέεται, αλλά η πηγή της είδησης είναι σημαντική . Πόσο μάλλον όταν γίνεται Copy paste σε κομμάτια έρευνας, που είναι προκλητικά ηλίθιο να το κάνει κάποιος.

Αυτό το φαινόμενο δεν πλήττει μόνο το XanthiPress.gr πια –που παραμένει ο εύκολος στόχος- αλλά επεκτείνεται σε πολλά ιντερνετικά μέσα της ευρύτερης περιοχής (η Ξάνθη πρωταγωστεί στην ευρύτερη περιοχή) , πλήττει τις εφημερίδες που παράγουν πρωτογενείς ειδήσεις, πλήττει όσους θεωρούν αυτονόητο να δουλεύουν και όχι να κλέβουν τη δουλειά των άλλων.  Αυτό κυρίως συμβαίνει γιατί άνθρωποι χωρίς όριο και ηθική υπόσταση, χωρίς μέτρο και αναγκαία παιδεία εισβάλλουν σαν «κατσαπλιάδες» μέσα σε ένα χώρο (που τους είναι άγνωστος και) θεωρούν ζούγκλα, νομίζοντας ότι μπορούν να επιβιώσουν ως «ξύπνιοι» κλέβοντας τη  δουλειά των δημοσιογράφων της Ξάνθης και της ΑΜΘ, παρουσιάζοντάς την ως δική τους  – και μάλιστα προωθόντας την όπου μπορούν για να παραστήσουν τους «μάγκες».

Η ασυδοσία χαρακτήρισε αυτή τη χώρα και η αναρχία του ίντερνετ προσφέρει την ευκαιρία σε όλους αυτούς να συνεχίσουν. Κάποτε όμως θα υπάρξει ένας πιο μάγκας που θα κλέβει ακόμη καλύτερα και μετά κάποιος άλλος, ακόμη και αμετροεπής που θα τους αντιγράψει όλους. Όμως οι δημοσιογράφοι της πρωτεγενούς είδησης θα είναι πάντα εκεί και δεν μπορούν να τους απειλήσουν οι κλέφτες. Δυστυχώς, η εφήμερη ικανοποίηση του κουτοπόνηρου, θα προχωρήσει πιο πέρα. Στο XanthiPress.gr δεν είμαστε και δεν μας ενδιαφέρει να παριστάνουμε τους θεματοφύλακες των αρχών της δημοσιογραφίας αυτής της πόλης, ακόμη και αν θεσμικά έχουμε λόγο για το πρόβλημα γιατί η συζήτηση περί δημοσιογραφίας στην Ξάνθη, είναι από μόνη της ταπείνωση. Το ζήτημα είναι ηθικό και με βάση την χρεοκωπημένη ή μη, ηθική του, ο καθένας καθορίζεται μέσα στο σήμερα και το αύριο των ΜΜΕ της πόλης. Αν αυτά έχουν κάποια υπόληψη ακόμη…

Υ.Γ. Τα θέματα που δημοσιεύονται στο XanthiPress.gr και αποτελούν πνευματική του ιδιοκτησία προστατεύονται από άδεια Creative Commons. Είναι μια άδεια που βασίζεται στη διαδικτυακή κουλτούρα της ελεύθερης διάχυσης του περιεχομένου. Οποιοσδήποτε μπορεί να αντλεί υλικό από το XanthiPress.gr καθώς αποτελεί χώρο ανοιχτό και δημοκρατικό, βήμα άποψης και προβληματισμού. Η μόνη υποχρέωση οποιουδήποτε  αναπαράγει υλικό και χωρίς καμία προηγούμενη άδεια είναι η αναγραφή της πηγής και τίποτε άλλο. Κυριολεκτικά και μεταφορικά, ψιλά γράμματα.

Γιάννης Σιδηρόπουλος